Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

... μου λείπεις ρε μάνα



















... σήμερα που δρόσισε,
θα σ'άρεσε στον κήπο σου,
φύσηξε το αγέρι, θρόισαν τα φύλλα ...
κάποια από τα λουλούδια σου άνθισαν...
ο γάτης ξεμύτισε πίσω από τα ξύλα,
(έτσι δεν τον έλεγε η γιαγιούλα μου;),

... κοίτα τον ρε μάνα,
τον ανάστησα και σαν μωρό τον έχω...
... έτσι θα έκανες και συ,
και κάθε φορά εσένα σκέφτομαι
(έτσι θα το κάνε η μάνα μου)...

... ξέρεις, θέλει το χρόνο του, αλλά αναθάρρησε,
βρίσκει τον εαυτό του σιγά σιγά...

... αχ και πόσο, πόσο
μου λείπεις ρε μάνα...

Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

... κράτα με

















... κράτα με,
σφιχτά...
δείξε μου τη δύναμή σου...
...αυτό το ταξίδι,
που μαζί ξεκινήσαμε,
μαζί θα το τελειώσουμε...