Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

... όνειρο



















... πάρε με να φύγουμε,
το χέρι κράτα μου,
θέλω να γίνω τ'όνειρό σου,
η ανάσα σου...

μελωδίες δεν έχω,
μόνο πρόστυχες μικρές συνήθειες,
αρρωστημένες μικρότητες
που κάνουν το κορμί σου
να φαίνεται αγγελικό...
σημαντικό στ'ασήμαντά μου χέρια...

να ξαπλώνω ανάσκελα χαμογελώντας,
και νάναι το ταβάνι μου ο κόσμος όλος,
να μυρίζω τ'άρωμά σου,
ν'ακούω αλλά να μη βλέπω το χαμόγελό σου...

πάρε με...

Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

... φόβος
























... το βλέμμα του σκοτείνιασε,
οι ρυτίδες απέκτησαν σκιές,
τα χείλη έσμιξαν...
οργή την είπαν,
κανείς δεν τρόμαξε όμως,
έμεινε στην ψυχή τους μια στάλα χαράς,
ότι αυτοί ήταν καλοί, ενώ εκείνος ο γεροπαράξενος...
εγώ όμως είδα τον φόβο στα μάτια του...

συγγνώμη...

μα πάντα θα σου κρατώ το ρυτιδιασμένο χέρι...
άλλαξες,
άλλαξα, αλλάζω...
έγινα εγώ ο πατέρας και συ ο γιός...