Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2009

...τα παιδιά μου


τι είναι άραγε τα παιδιά μου;
...μνήμη (πόσο πολύτιμη!)
γονιδιακή νομοτέλεια...
...χιλιάδες χάδια κι αγκαλιές,
μα και φωνές καβγά ακόμα,
...τα πρώτα μου δάκρυα χαράς,
τα παιδικά τους παράπονα
...συναίσθημα (οξυγόνο!)
μαθήματα κι εκδρομές
... ή μάθημα δικό μου ευθύνης
κι αγώνας μόχθου
... το πιο όμορφο βάρος που επωμίστηκα

τι άλλο είναι άραγε τα παιδά μου;
μάλλον πολλά ακόμα...

μάλλον τα πάντα...

16 σχόλια:

LOCKHEART είπε...

φΥΣΙΚΆ κρατώ το τέλος ειναι τα πάντα..!

LOCKHEART είπε...

κορυφαίοι τίτλοι...και έγιναν και best seller???ελεος!

maya είπε...

μπράβο που τα νοιώθεις έτσι
και ΜΟΝΟ έτσι και ΤΟΣΟ έτσι .

εγώ αν ξεκινούσα να γράψω
θα μου ξέφευγαν και οι ούρλες που με βγάζουν απο τα ρούχα μου
με την αχαριστία και τα καμώματα τους !

ειλικρινά δεν είχα ακούσει την φωνή μου σε τέτοιον τόνο
μέχρι που έκανα παιδιά !


το θαυμάζω αυτό που νοιώθεις
και την πληρότητα που σου χαρίζουν .
είμαι μάλλον πιο εγωίστρια ...


μεγάλη λέξη 'τα πάντα' .

εύχομαι να τα έχεις πάντα κοντά σου .
ακούγεσαι υπέροχος πατέρας .
είναι πολύ τυχερά να σ'έχουν !

το τραγούδι αυτο πού το θυμήθηκες ?!
κορυφαίο ...

καλημέρα και καλή εβδομάδα
χχχχχχχχχχχχχχ

diVa είπε...

Υιοθέτησε με ΤΩΡΑ!
:-)

MenieK είπε...

Δε φτάνει το πάντα...

νατασσάκι είπε...

:)

πιάσε ένα φιλί, γλυκέ μπαμπά!

adaeus είπε...

Locheart: Πάντα στο τέλος φυλάω τα καλύτερα :)

Maya μου, μα και γω μίλησα για φωνές! Τα μπομπίρια μου είναι από τους ελάχιστους ανθρώπους στον πλανήτη που μου σπάνε (έστω και σπάνια) τα νεύρα :)
Τα πάντα και για πάντα αβλεπί!

χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ
ΥΓ. Στα τραγούδια θα σε εκπλήσσω :)

diva μου: Έγινε, σκέφτομαι να σου αναθέσω να φροντίσεις και τα μικρά σου αδελφάκια!

meniek: Διακρίνω παράπονο? ή κάτι άλλο?

νατασσάκι: Πρόσεχε μην πάθεις ζάχαρο :ρ

3 parties a day είπε...

Να μας ζήσουν... :)

just me είπε...

Χαμόγελα πολλά πολλά! Τι να πω...
(Να τα χαίρεσαι τα άνθη σου και να χαίρονται τον μπαμπά τους και τον ποιητικό οίστρο που του εμπνέουν.)
:)

adaeus είπε...

3pad: Να μας ζήσουν λοιπόν :))))

just me: Nα χαμογελάς, κάνει τους εχθρούς (σιγά μην έχεις) να ανησυχούν και τους φίλους να χαίρονται! Τα μωρά μου αγαπούν τα άνθη... σαν το μπαμπά τους!

σταγόνα είπε...

"τι να είναι άραγε τα παιδιά μου?"
τρυφερά διαπεραστικό το ερώτημά σου Ανδρέα..
πολλές φορές αναρωτιέμαι και για το αντίθετο.. "τι είμαι εγώ για τα παιδιά μου"
και η εικόνα στο τέλος υπέροχη!!

Dee Dee είπε...

Τι ομορφη και περα για περα αληθινη περιγραφη!!!!!!

Οταν τσαλακωνεσαι ετσι εισαι παντα καλυτερος :)

Ειναι πολυ τυχερα τα παιδια σου, πολυ τυχερη η γυναικα σου, πολυ τυχερος ΚΙ ΕΣΥ!!

Καλο Σαββατοκυριακο!!!

xxx

adaeus είπε...

σταγόνα μου: Τα παιδιά μας έχουν ένα αλάνθαστο αισθητήριο, είναι σφουγγάρια που ρουφούν εύκολα την αγάπη, τη στοργή....
και πίστεψέ με, καταλαβαίνουν...
Καλημέρα!

dee dee μου Μα αν δεν τσαλακωθείς πως θα μεγαλώσεις παιδιά, πως θα αγαπήσεις;
και ναι είμαι τυχερός!
Καλημέρα ... xxxxxxxxxxxxxx

MenieK είπε...

ούτε παράπονο ούτε τίποτα μόνο καμάρι που έγινες ΑΥΤΟΣ ο πατέρας (και δε σου το 'χα, :-Ρ )

adaeus είπε...

meniek: και τα τριαντάφυλλα είναι από τα σελ... :))))

ολα θα πανε καλα... είπε...

Να τα χαίρεσαι!
Καλή σου μέρα.