H άσκηση (αυτοκριτική) της Τετάρτης

Μου λένε διάφοροι σχολιαστές
πως είμαι ποιητής καλός
μα εγώ τους αγνοώ πεισματικά
γιατί έχω και το γνώθι σ'αυτόν.

Οι φίλοι και γνωστοί σχολιαστές
δεν είναι αδέκαστοι κριτές,
μ'αγάπη πάντα ξεκινούν
τις λέξεις με επιείκεια κοιτούν.

Γι'αυτό και γω που ξέρω, μειδιώ,
αντιπαρέρχομαι με χιούμορ και αιδώ.
Δεν είμαι τραγουδοποιός ούτε και ποιητής,
του λόγου χειριστής καλός και της ζωής ταξιδευτής.

ΥΓ. Αφιερωμένο στην purple με την ελπίδα να σκάσει ένα χαμόγελο (αυγερινός και πούλια) στο χειλάκι της.

H άσκηση της Τρίτης

Η καλή φίλη μου just me
με λόγια με παρακινεί
για άσκηση καθημερινή,
άσκηση ποιητική.

Κι ας αρκείται στις μπλογκοξεπέτες,
εμένα με κερνάει πετσέτες
να σκουπίζω τον ιδρώταγια να βρω του στίχου μου τη ρότα.

Και ερωτώ τον κόσμο όλο
γιατί εγώ πρέπει να στρώνω κ....;
Ισως είναι συνέπεια προσωπική
δική μου αποκλειστική.

Το χατήρι μην της το χαλάσω, θάναι κρίμα,
γι' αυτό και ανακάλυψα μια ρίμα.

ΥΓ. Το πρωί επισκέφτηκα ένα καινούργιο κατάστημα στο Σύνταγμα και αγόρασα μερικά cd. Δεν ξέρω, αλλά πάντα η αγορά μουσικής μου έφτιαχνε τη διάθεση.

Δευτέρα

Ξημέρωσε κι' είναι Δευτέρα,
και λοιπόν; είναι μια ακόμη ημέρα.
Εχει υπέροχη λιακάδα,
βρε δε πάμε για βαρκάδα;

Ελα μαζί μου άγγελέ μου,
ξάπλωσε στην πλώρη δίπλα μου
να χορτάσουμε ήλιο
κι αν μπορώ θα σε αγγίζω.

Να ξυπνήσω σιμά σου,
νάχω και τ'άρωμά σου
να με σκάψει για πάντα
ανθισμένη λεβάντα.

"Μια πρόχειρη και χαζή άσκηση αισιοδοξίας για τη Δευτέρα στο γραφείο"

Haddaway-What is Love?

Επειδή γιορτάζουμε, επειδή είναι Παρασκευή και θέλουμε χορό :)
Καλό σ/κ σε όλους
(Από το πρωί προσπαθώ να το στείλω αλλά το φάντασμα του μπλογκ δεν μ'αφήνει).