... κάποιο κορμί έμεινε μαυρισμένο κι άψυχο, δακρυγέννησαν οι περαστικοί, ... άλλοθι στην επερχόμενη λήθη, στην αέναη θλίψη κάποιας μάνας... έφυγα υποβασταζόμενος, δεν έβλεπα... τοίχο-τοίχο.... αύριο είχαμε ξεχάσει χτες δεν θα υπάρχουμε... του παρακείμενου αορίστου τη μάντρα με σπρέι ζωγράφισα, μια ροζ καρδιά... παράταιρη στην ασχήμια τους... κι αύριο εκεί θα είμαι....