Σάββατο 12 Απριλίου 2008

Θα 'ρθει...












Όνειρο ήτανε,

άρπας χόρδισμα στη σιγαλιά

πεταλούδας άχνισμα στη γύρη

αχτίδα φωτός που ‘σκισε τη σκόνη.


Και πέταξε,

σύννεφο που το παρέσυρε ο βοριάς

στάλα θαλασσινή που την ήπιε ο ήλιος

φιλί εραστών που το νίκησε η λήθη,

συρμός που χάθηκε στη μαύρη τρύπα.


Μα πίσω θα ’ρθει,

σιωπηλή νιφάδα στο άσπρο θα κάτσει

της καρδιάς μας σωτήρας και νικητής

γλύκα τα κύτταρά μας θα κεράσει

του μέλλοντός μας λαχτάρα και ρυθμιστής

χρόνο απόλυτο για μας θα γεννήσει

λόγων, ήχων και αγγιγμάτων εμπνευστής.


Θα ‘ρθει…

Τρίτη 8 Απριλίου 2008

Δροσιά...















...άλλη μια μέρα κουραστική,
όμως ανοιξιάτικη,
τα βήματα με οδήγησαν εκεί,
χαμόγελό μου.

Πειράγματα μέσα σε χαρτιά
και αναρτήσεις,
πως τα φερε έτσι η ζωή
και πως να μιλήσεις?

Ανάσες βαθιές στη σκιά,
ξανά στο φως να γυρίσω...
ξέμεινες πίσω μακρυά
και πως να σ'αφήσω?

Λαχτάρα, παγίδα και φως
τα ερωτηματικά μου,
πάντα πλανιέται το πως
εξίσωση στα μαθηματικά μου.

Πάρκο δροσιάς μέσ' στην πόλη
όαση στης ερήμου την ανυδρία.
Άνθισε η ζωή μου όλη
μεσ' στη δική σου "ελευθερία".

Κυριακή 6 Απριλίου 2008

Παιχνίδι ερωτήσεων...


Ένα κ(τ)έρας μου στέλνει τραγούδια,
με κάνει να χαμογελώ,
μου στέλνει παιχνίδια,
μπορώ να της αρνηθώ?

1) Γιατί κλαις?
Γιατί μ'αρέσει το μελό.

2) Γιατί δεν κλαις?
Γιατί δεν προλαβαίνω συνήθως.

3) Που είναι ο βάλτος?
Εκεί που βρήκε τα μυστικά η Δέλτα (όχι της γειτονιάς)

4) Ποιός και που είναι ο δεσμοφύλακας?
Κάποιος μέσα μας.


5) Που συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο?
Στις βουτιές μου από ψηλά.


6) Περιφρονείς κάτι?
Τους γλοιώδεις.


7) Θα ερωτευόσουν για πάντα?
Αυτό δεν είναι το ζητούμενο?


8) Γιατί πουλιούνται τα "έργα τέχνης"?
Φαίνεται ότι όλα έχουν την τιμή τους.


9) Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά στην παραπάνω ερώτηση?
Δεν τα είχα προσέξει.


10) Do you remember revolution?
Δεν την έχω ζήσει ακόμη.


11) Θα ανέβαινες σ' ένα βουνό, αν το επέβαλε το ωροσκόπιο σου?
Οχι, τα βουνά τα παίρνω για άλλους λόγους.


12) Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ’ τον πάγο?
Τον ένα δεν τον γνώρισα, ο άλλος έφυγε μόνος του, πριν προλάβω να πάρω μυρωδιά, το δε γυαλί ράγισε, δεν έσπασε.


13) Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι ?
Θα τα κράταγα με μανταλάκια.


14) Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, εάν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε από το νόμο?
Νόμος είναι το δίκιο της πέτρας. Λιθοβολείστε με.


15) ????
Την ίδια απορία έχω κι εγώ.


16) Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ' την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν θα σας συλλάβουν?
Συμβιβαζόμαστε με τη μισή? είναι και τεράστια.


17) Θα σκότωνες τον Μπους, αν σου χάριζαν 10 λαχταριστά εκλέρ?
Ναι και να πεθάνω εγώ? (έχω και χοληστερίνη.)


18) Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια, αν έβλεπες μέσα τους τα αστέρια?
Πρόλαβε ο οδοντίατρος.



19) Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος/η?
Θα έριχνα το φεγγάρι καλύτερα.


και καλώ την ε και τη μάγια (όχι τη μέλισσα) να συνεχίσει το παιχνίδι.

Σάββατο 5 Απριλίου 2008

Παιχνίδι εμμονών...

Η γνωστή και μη εξαιρετέα νατασσα(κι) με κάλεσε σε άλλο ένα παιχνίδι, στο οποίο καλούμαι να περιγράψω τις εμμονές μου:
Δεν σας κρύβω ότι ψάχτηκα αρκετά για να ανακαλύψω αν έχω εμμονές και ποιές είναι. Λέει το μικρό λεξικό της κόρης μου ότι εμμονή είναι η σταθερότητα, η επιμονή σε κάτι.
Λέτε?
Ισως! Ισως και όχι!
Στην αρχή πίστευα ότι δεν έχω εμμονές, ψάχνοντας ανακάλυψα ουκ ολίγες και σας τις απαριθμώ αμέσως προτού ανακαλύψω κι'άλλες:




ΤΗΛΕΦΩΝΟ:

Εχω μια απέχθεια στο τηλέφωνο και στην τηλεφωνική επαφή γενικότερα. Δεν ξέρω από που προέκυψε, ίσως από την καθημερινή χρήση του για επαγγελματικούς λόγους, ίσως γιατί πάντα κάποιος με ψάχνει να με ρωτήσει για το πρόβλημά του. Εκτός γραφείου αναζητώ την απόλυτη τηλεφωνική ησυχία (το κινητό μου το ξέρουν λίγοι)... και όταν καταπιαστώ κάποτε με το τηλέφωνο είμαι λακωνικός μέχρι αηδίας έως και παρεξηγήσεως.









ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ:

Πρέπει καθημερινά να αγοράσω εφημερίδα (εφημερίδες ενίοτε) ακόμη και στις περιπτώσεις που αποκλείεται να τις διαβάσω... Όταν η τιμή της εφημερίδας μου πήγε 1,30 ευρώ, σκέφτηκα να τη σταματήσω, κυρίως για την τεράστια ποσοστιαία αύξηση, αλλά και τη βαβούρα να ανακαλύπτω τα ψιλά των ψιλών κάθε πρωί. Ομως σκεπτόμενος την απώλεια της καθημερινής επίσκεψής μου και χαμογελαστής καλημέρας στην εξαίρετη περιπτερού μας, ανέκρουσα πρύμναν.







ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ:

Ναι είναι και οι υπολογιστές. Πρέπει να έχω ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει. Δεν κρατάω ποτέ πάνω από δύο χρόνια υπολογιστή και ας είναι μια χαρά. Και φυσικά πάντα ελέγχω ταχύτητες με μετροπρογράμματα, αλλάζω σκληρούς δίσκους, κάρτες δικτύου κλπ με τα χέρια μου και πάντα τον εξοπλίζω σαν αστακό. Και μη ξεχνάτε: Μην τσιγγουνεύστε μνήμη RAM στους υπολογιστές σας. Εννοείται ότι αγοράζω 2-3 ειδικά περιοδικά κάθε μήνα, για να είμαι ενημερωμένος με τις τελευταίες εξελίξεις.






ΔΟΥΛΕΙΑ:


Τελευταία εμμονή είναι ο συγκεντρωτισμός στην εργασία. Πληκτρολογώ (τυφλό σύστημα) μόνος μου τα πάντα που έχουν σχέση με τη δουλειά μου και ας έχουμε στο γραφείο γραμματέα και νεότερους συναδέλφους που συνήθως κάνουν αυτές τις δουλειές. Πολλές φορές βγάζω μόνος μου και τις φωτοτυπίες ακόμη ή στέλνω τα φαξ και ας με μαλώνει η Αγγελική (γραμματέας) στο γραφείο. Εκτός αυτού ένα μεγάλο μέρος των εξωτερικών εργασιών και πάλι τις κάνω μόνος μου, ίσως αυτό για να αισθάνομαι νέος.

Και ουφ τελείωσα (γρήγορα δημοσίευση μη θυμηθώ άλλες)...

Και καλώ τους meniek, talisker, freedula και stathis να παίξουν. Κι αν δεν παίξουν δε θα τους μαλώσω :)